بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون نوعی اختلال نورولوژیک است که به طور عمده سبب بروز علائم حرکتی مانند لرزش در راه رفتن می شود.که به علت از دست دادن سلول های مغزی تولید کننده دوپامین می شود. این بیماری شایع ترین اختلال حرکتی است. علائم بیماری پارکینسون شامل سفتی عضلات، لرزش و تغییرات در گفتار و راه رفتن است. پس از تشخیص، درمان می تواند به کاهش علائم کمک کند، اما درمان قطعی برای آن وجود ندارد.

بیماری-پارکینسون

بیماری-پارکینسون

علائم بیماری پارکینسون

علائم اولیه عبارتند از:
• لرزش در اندام های حرکتی
لرزش در انگشتان دست، بازوها، پاها، فک و یا سر. این لرزش اغلب هنگامیکه فرد در حال استراحت است ایجاد می شود، لرزش ممکن است هنگامی که یک فرد هیجان زده، خسته و یا دچاراسترس می شود، بیشتر شود.
• سفت و سخت شدن عضلات
• اختلال در حفظ تعادل
رفلکس های ضعیف یا از دست رفته می تواند کنترل موقعیت برای حفظ تعادل را دشوار کند. بی ثباتی موضعی ممکن است منجر به افتادن شود.
• حالات روحی مانند اضطراب ، افسردگی و زوال عقل

تشخیص بیماری پارکینسون

در حال حاضر راه خوبی برای تشخیص بیماری پارکینسون وجود ندارد. بسیاری از علائم جسمی ممکن است از شرایط دیگر تقلید کنند، بنابراین اغلب شش ماه یا بیشتر طول می کشد تا تشخیص داده شود. .
این بیماری اغلب در سن 60 سالگی یا بالاتر تشخیص داده می شود . درمان مناسب، اکثر افراد مبتلا به بیماری پارکینسون می توانند سال ها بعد از تشخیص، زندگی طولانی داشته باشند. وقتی علائم بیماری پارکینسون وخیم تر می شود، ممکن است انجام کارهای روزمره مانند راه رفتن، صحبت کردن به سختی می باشد . اما روش های شایع تشخیص این بیماری شامل :
• آزمایش خون
• روش های تصویربرداری
مانند MRI، سونوگرافی مغز، اسکن نیز ممکن است برای کمک به جلوگیری از اختلالات دیگر استفاده شود.

گاهی اوقات زمان برای تشخیص بیماری پارکینسون طول می کشد. پزشکان ممکن است به طور منظم با متخصصین مغز و اعصاب آموزش دیده در اختلالات حرکتی در تماس باشند تا بتوانند وضعیت و علائم فرد را در طول زمان بررسی کنند و بیماری پارکینسون را تشخیص دهند.

شیوع پارکینسون

پیشرفت بیماری پارکینسون و میزان اختلال در فرد از فردی متفاوت است. بسیاری از افراد مبتلا به بیماری پارکینسون زندگی های طولانی دارند. مرگ زودرس معمولا به علت عوارض مانند آسیب های ناشی از سقوط یا پنومونی بندرت دیده می شود.
اکثر افراد مبتلا به بیماری پارکینسون 60 سال یا بیشتر هستند. از آنجایی که امید به زندگی کلی در حال افزایش است، تعداد افراد مبتلا به بیماری پارکینسون در آینده افزایش خواهد یافت. بیماری پارکینسون در بزرگسالان شایع است، اما در سن 21 سالگی نیز مشاهده می شود.

علل بیماری پارکینسون

1. سن
سن بزرگترین عامل خطر برای رشد و پیشرفت بیماری پارکینسون است. اکثر افراد مبتلا به بیماری پارکینسون بیش از 60 سال سن دارند.
2. جنسیت
مردان حدود 1.5 تا 2 بار بیشتر از زنان به این بیماری مبتلا می شوند.
3. ژنتیک
تعداد کمی از افراد به دلیل سابقه خانوادگی این اختلال در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
4. شرایط محیطی
ضربه به سر، بیماری یا قرار گرفتن در معرض سموم محیطی مانند آفت کش ها و علف کش ها ممکن است عامل ایجاد بیماری پارکینسون باشد.

عوارض جانبی بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون اغلب همراه با مشکلاتی به شرح ذیل همراه باشدکه که ممکن است قابل درمان نباشد:
• اختلال در فکر کردن
مشکلات فکر کردن معمولا در مراحل پیشرفته بیماری پارکینسون رخ می دهد. چنین مشکلات شناختی از طریق دارودرمانی بهبود نمی یابد پاسخ نمی دهد.
• افسردگی
افراد مبتلا به بیماری پارکینسون ممکن است افسردگی داشته باشند.همچنین فرد ممکن است تغییرات احساسی دیگر مانند ترس، اضطراب یا از دست دادن انگیزه را تجربه کند. پزشک متخصص ممکن است داروهایی برای درمان این علائم تجویز کنند.
• اختلالات خواب
افراد مبتلا به بیماری پارکینسون اغلب مشکلات خواب دارند، از جمله بیدار شدن از خواب اغلب در طول شب یا خوابیدن در طول روز.

برخی از خدمات آزمایشگاه عماد :

با تشکر مدیریت سایت آزمایشگاه عماد

پاسخ

هفده − 5 =