ناباروری

ناباروری

ناباروری


ناباروری

ناباروری بر اساس آمار جهانی، تا حدود 15% از زوجین در جوامع مختلف به نوعی نابارور هستند

و نمی توانند بدون گذراندن دوره های درمانی صاحب فرزند شوند و در بیش از یک سوم این آمار،

ناباروری مردان نقش دارد. ناباروری مردان معمولاً به دلیل تولید اسپرم کم، عملکرد غیر طبیعی اسپرمها یا انسداد مجاری است.

بیماری ها، صدمات، بیماری های مزمن، سبک زندگی و عوامل محیطی می توانند در ایجاد ناباروری مردان نقش داشته باشند.

علائم

اگرچه بیشتر مردان مبتلا به ناباروری مردان متوجه علائم خاصی نمی شوند، علائم و علائم مرتبط با ناباروری مردان عبارتند از:

  • مشکلات عملکرد جنسی شامل مشکل در انزال یا حجم منی کم، کاهش میل جنسی یا مشکلات نعوظ
  • درد ، تورم یا توده در ناحیه بیضه
  • عفونتهای تنفسی مکرر
  • فقدان یا ضعف شدید بویایی
  • رشد غیر طبیعی پستان (ژنیکوماستی)
  • کاهش موهای صورت یا بدن یا سایر علائم ناهنجاری کروموزومی یا هورمونی
  • تعداد اسپرم کمتر از حد معمول

علل

مشکلات مربوط به باروری مردان می تواند ناشی از تعدادی از مسائل بهداشتی و درمانی باشد. برخی از این موارد عبارتند از:

 

  • واریکوسل

    . واریکوسل تورم رگهایی است که بیضه را ترک می کنند. این شایع ترین علت برگشت پذیر نازایی مردان است.

  • واریکوسل منجر به کاهش کیفیت اسپرم می شود. درمان واریکوسل می تواند تعداد و عملکرد اسپرم را بهبود بخشد،
  • و به طور بالقوه می تواند نتایج را هنگام استفاده از تکنیک های تولید مثل کمکی مانند لقاح آزمایشگاهی بهبود بخشد.

 

  • عفونت

    . برخی از عفونت ها می توانند در تولید اسپرم یا سلامت اسپرم اختلال ایجاد کنند و یا می توانند باعث ایجاد جای زخم شوند که مانع عبور اسپرم شود. این موارد شامل التهاب اپیدیدیمیت (اپیدیدیمیت) یا بیضه ها (ارکیت) و برخی عفونت های مقاربتی از جمله سوزاک یا HIV است. اگرچه برخی از عفونت ها می توانند به آسیب دائمی بیضه منجر شوند، اما اغلب اوقات اسپرم ها هنوز بازیابی می شوند.

  • مشکلات انزال

    . انزال رتروگراد هنگامی اتفاق می افتد که مایع منی به جای بیرون آمدن نوک آلت تناسلی در هنگام ارگاسم وارد مثانه شود. شرایط مختلف سلامتی می تواند باعث انزال رتروگراد از جمله دیابت، صدمات نخاعی، داروها و جراحی مثانه، پروستات یا مجرای ادرار شود.

  • همچنین برخی از مردان با آسیب نخاعی یا بیماری های خاص نمی توانند مایع منی را انزال کنند.
  • آنتی بادی هایی که به اسپرم حمله می کنند

    . آنتی بادی های ضد اسپرم عوامل سیستم ایمنی هستند که به اشتباه اسپرم ها را به عنوان مهاجمان مضر تشخیص می دهند و سعی در از بین بردن آنها دارند.

  • انواع تومورها و سرطان

    . تومورها، سرطان ها و تومورهای غیر خوش خیم می توانند بر روی عملکرد تولید مثلی مردان تأثیر بگذارد. در برخی موارد، جراحی، پرتودرمانی یا شیمی درمانی برای معالجه تومورها می تواند روی باروری مردان تأثیر بگذارد.

  • بیضه های غیرمتعارف

    . در برخی از مردان، در طول رشد جنینی، یک یا هر دو بیضه به صورت نرمال در کیسه ی بیضه قرار نگرفته اند. کاهش باروری در مردانی که این بیماری را تجربه کرده اند بیشتر است.

  • عدم تعادل هورمونی.

  • ناباروری می تواند ناشی از اختلالات خود بیضه ها یا ناهنجاری هایی باشد که بر سایر سیستم های هورمونی از جمله غده هیپوتالاموس، هیپوفیز، تیروئید و آدرنال تأثیر می گذارد. تستوسترون پایین (هیپوگنادیسم مردانه) و سایر مشکلات هورمونی می توانند دلایل زمینه ای خود را داشته باشند.
  • نقص لوله های حامل اسپرم.

  • شبکه لوله ای خاصی اسپرم را حمل می کنند. دلایل مختلفی از جمله صدمه ناخواسته ناشی از جراحی، عفونت های قبلی، تروما یا رشد غیر طبیعی مانند فیبروز کیستیک یا شرایط ارثی مشابه آنها می توانند سبب انسدود این شبکه شوند. انسداد می تواند در هر سطحی، از جمله درون بیضه، در لوله هایی که بیضه را تخلیه می کنند، در اپیدیدیمس، در دیواره عروق، در نزدیکی مجاری انزال یا مجرای ادرار رخ دهد.
  • نقص کروموزوم.

  • اختلالات ارثی مانند سندرم کلاینفلتر – که در آن یک مرد با دو کروموزوم X و یک کروموزوم Y (به جای یک X و یک Y) متولد می شود – باعث رشد غیر طبیعی ارگان های تولید مثل مرد می شود. سایر سندرمهای ژنتیکی مرتبط با ناباروری شامل فیبروز کیستیک، سندرم کالمان و سندرم کارتاژنر است.
  • مشکلات رابطه جنسی

  •  این موارد می تواند شامل مشکل در نگه داشتن یا حفظ نعوظ کافی برای رابطه جنسی (اختلال نعوظ)، انزال زودرس، مقاربت دردناک، ناهنجاری های آناتومیکی از جمله باز شدن مجرای ادرار در زیر آلت (هیپوسپادیاس) یا مشکلات روانی یا رابطه ای باشد که در رابطه جنسی دخالت می کنند.
  • بیماری سلیاک.

  • یک بیماری گوارشی ناشی از حساسیت به گلوتن، بیماری سلیاک می تواند باعث ناباروری مردان شود. باروری ممکن است بعد از اتخاذ یک رژیم بدون گلوتن بهبود یابد.
  • داروهای خاص.

  • جایگزینی تستوسترون، مصرف طولانی مدت استروئید آنابولیک، داروهای سرطانی (شیمی درمانی)، داروهای ضد قارچی، برخی داروهای زخم می توانند تولید اسپرم را مختل کرده و باروری مردان را کاهش دهند.
  • جراحی های قبلی.

  • جراحی های خاص ممکن است از داشتن اسپرم در انزال شما جلوگیری کند، از جمله وازکتومی، ترمیم های فتق اینگوینال، جراحی های اسکروتوم یا بیضه، جراحی های پروستات و جراحی های بزرگ شکمی که از جمله سرطانهای بیضه و رکتال انجام می شود. در بیشتر موارد، عمل جراحی برای معکوس کردن این انسدادها یا بازیابی اسپرم مستقیم از اپیدیدیم و بیضه ها انجام می شود.

 

دلایل محیطی

قرار گرفتن بیش از حد در معرض بعضی از عوامل محیطی مانند گرما، سموم و مواد شیمیایی می تواند تولید اسپرم یا عملکرد اسپرم را کاهش دهد. دلایل خاص شامل موارد زیر است:

 

مواد شیمیایی صنعتی. قرار گرفتن در معرض بنزن، تولوئن، زایلن، سموم دفع آفات،

علف کش ها، حلال های آلی، مواد رنگ آمیزی و سرب ممکن است در تعداد کم اسپرم ها نقش داشته باشد.

قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین. قرار گرفتن در معرض سرب یا سایر فلزات سنگین نیز ممکن است باعث نازایی شود.

پرتودرمانی یا اشعه ایکس. قرار گرفتن در معرض اشعه می تواند تولید اسپرم را کاهش دهد،

اگرچه غالباً در نهایت به حالت عادی باز می گردد.

بیش از حد گرم شدن بیضه ها. درجه حرارت بالا تولید و عملکرد اسپرم را مختل می کند.

استفاده مکرر از سونا یا وان های گرم ممکن است به طور موقت تعداد اسپرم شما را مختل کند.

نشستن به مدت طولانی، پوشیدن لباس تنگ و یا کار کردن در رایانه لپ تاپ برای مدت زمان طولانی نیز ممکن است

باعث افزایش درجه حرارت در کیسه بیضه شده و ممکن است تولید اسپرم را کمی کاهش دهد.

سلامتی ، سبک زندگی و دلایل دیگر

برخی دیگر از دلایل ناباروری مردان عبارتند از:

 

  • استفاده مواد مخدر. استروئیدهای آنابولیک که برای تحریک قدرت و رشد عضلات تجویز می شوند می توانند باعث کوچک شدن بیضه و کاهش تولید اسپرم شوند. انواع مواد مخدر مانند کوکائین یا ماری جوانا نیز باعث کاهش تعداد و کیفیت اسپرم نیز می شوند.
  • مصرف الکل. نوشیدن الکل باعث اختلال در نعوظ و کاهش تولید اسپرم می شود.
  • استعمال دخانیات.
  • استرس عاطفی..
  • افسردگی.
  • اضافه وزن.
  • مشاغل خاص. حرفه هایی از جمله جوشکاری یا مشاغلی که نیازمند نشستن های بسیار طولانی مدت هستند (مانند رانندگی کامیون) ممکن است خطر ناباروری را افزایش دهد.

عوامل خطر

عوامل خطر مرتبط با ناباروری مردان عبارتند از:

  • استعمال دخانیات
  • الکل
  • استفاده از داروهای غیرمجاز
  • اضافه وزن
  • افسردگی
  • استرس
  • عفونتهای خاص
  • مواجهه با مواد شیمیایی و یا سموم (بویژه مواجهه مستمر)
  • بیش از حد گرم شدن بیضه ها
  • تجربه تروما در بیضه ها
  • سابقه وازکتومی یا جراحی های بزرگ شکم یا لگن
  • داشتن سابقه بیضه های پایین نیامده
  • متولد شدن با اختلال باروری یا داشتن
  • سابقه خانوادگی مشکلات باروری
  • تومورها و بیماریهای مزمن مانند بیماری سلول داسی
  • مصرف داروهای خاص یا تحت معالجه پزشکی، مانند جراحی یا پرتودرمانی

 

تشخیص

تشخیص مشکلات ناباروری مردان معمولاً شامل موارد زیر است:

معاینه بدنی عمومی و تاریخچه پزشکی که شامل معاینه دستگاه تناسلی و تهیه اطلاعاتی از شرایط سابقه ژنتیکی،

مشکلات بهداشتی مزمن ، بیماری، جراحات یا جراحی هایی است که می تواند روی باروری تأثیر بگذارد. در این زمینه،

اطلاعاتی در رابطه با عادت های جنسی و رشد جنسی در دوران بلوغ نیز می تواند بسیار مفید باشد.

  • آنالیز مایع منی. برای تهیه نمونه دستورالعمل تهیه نمونه اسپرم رعایت شود.
  • آزمایش هورمون. هورمونهای تولید شده توسط غده هیپوفیز ، هیپوتالاموس و بیضه ها نقش اساسی در رشد جنسی و تولید اسپرم دارند. ناهنجاری های موجود در سایر سیستم های هورمونی یا اندام نیز ممکن است به ناباروری کمک کند. آزمایش خون سطح تستوسترون و سایر هورمون ها را اندازه گیری می کند.
  • آزمایش ادرار. ادرار پس از انزال. اسپرم موجود در ادرار می تواند نشان دهد که اسپرم به جای بیرون آمدن آلت در هنگام انزال به سمت عقب در مثانه حرکت می کند (انزال رتروگراد).
  • آزمایش ژنتیکی. آزمایش ژنتیکی می تواند نشان دهد که آیا تغییرات در کروموزوم Y وجود دارد یا خیر. آزمایش ژنتیکی ممکن است برای تشخیص علائم مختلف مادرزادی یا ارثی درخواست شود.
  • بیوپسی بیضه. این آزمایش شامل تهیه نمونه از بیضه با سوزن است.
  • تست های تخصصی عملکرد اسپرم.
  • سونوگرافی ترانس رکتال.

بیماری های دوران بارداری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 + 5 =